ಗಾದೆಮಾತು: ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಕೈಯಾಡಿಸುವವನು ಯಾವುದರಲ್ಲೂ ಪರಿಣತನಲ್ಲ (A Jack of All Trades is a Master of None)

ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತುಂಬಾ ವಿಭಿನ್ನ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಯಲು ಅಥವಾ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೆ, ಅವರು ಎಂದಿಗೂ ಒಂದೇ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಕೌಶಲ್ಯ ಅಥವಾ ಪರಿಣತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಈ ಗಾದೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತದೆ. ಹಲವು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ನೋಟದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬಹುಮುಖಿಯನ್ನಾಗಿ (versatile) ಮಾಡಬಹುದು, ಆದರೆ ಇದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಾವೀಣ್ಯತೆ ಸಾಧಿಸದಂತೆ ತಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಶಾಲೆ ಮತ್ತು ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳು ಮತ್ತು ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅನ್ವೇಷಣೆ ಮಾಡುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದಾದರೂ, ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯೂ ಕೇವಲ ಸರಾಸರಿ ಸಾಧನೆಗೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ಉದ್ಯೋಗದಾತರು, ಶಿಕ್ಷಕರು ಮತ್ತು ಸಮಾಜವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಾದರೂ ಆಳವಾದ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಕೌಶಲ್ಯವನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತದೆ.

ಉದಾಹರಣೆಗಳು

• ವೃತ್ತಿ ಆಯ್ಕೆಗಳು (Career Choices): ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಉದ್ಯೋಗಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ—ಒಂದು ವರ್ಷ ಮಾರ್ಕೆಟಿಂಗ್, ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ಸೇಲ್ಸ್, ನಂತರ ಬಿಸಿನೆಸ್ ಡೆವಲಪ್ಮೆಂಟ್. ಅವರು ವಿಭಿನ್ನ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಪರಿಚಯವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು, ಆದರೆ ಯಾವುದೇ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಪರಿಣತರಾಗಲು ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಾರೆ.
• ಕ್ರೀಡೆ (Sports): ಕ್ರಿಕೆಟ್, ಫುಟ್ಬಾಲ್, ಬ್ಯಾಸ್ಕೆಟ್‌ಬಾಲ್ ಮತ್ತು ಈಜು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯು ವೈವಿಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಆನಂದಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಯಾವುದೇ ಒಂದೇ ಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ವೃತ್ತಿಪರ ಅಥ್ಲೀಟ್ ಮಟ್ಟವನ್ನು ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ.
• ಶೈಕ್ಷಣಿಕ (Academics): ಒಂದು ವಿಷಯದ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸದೆ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಜ್ಞಾನ, ಸ್ವಲ್ಪ ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ಸ್ವಲ್ಪ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಂಕಗಳನ್ನು ಗಳಿಸಲು ಅಥವಾ ಉನ್ನತ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಕಷ್ಟವಾಗಬಹುದು.

ಸಮತೋಲಿತ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ (Balanced Perspective) ಆದಾಗ್ಯೂ, "ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಕೈಯಾಡಿಸುವವನು" ಆಗಿರುವುದು ಯಾವಾಗಲೂ ನಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಇಂದಿನ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ವಿಶಾಲವಾದ ಕೌಶಲ್ಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬೇಗನೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಉದ್ಯಮಿಗಳಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹಣಕಾಸು, ಮಾರ್ಕೆಟಿಂಗ್ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಸಮತೋಲನವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ: ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಅನ್ವೇಷಿಸಿ, ಆದರೆ ಆಳವಾಗಿ ಪ್ರಾವೀಣ್ಯತೆ ಸಾಧಿಸಲು ಒಂದು ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.

ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಪಾಠ

• ಅನ್ವೇಷಿಸಿ, ಆದರೆ ಚದುರಿಹೋಗಬೇಡಿ: ನಿಮ್ಮ ಆಸಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲು ವಿಭಿನ್ನ ವಿಷಯಗಳು ಮತ್ತು ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ.
• ಪ್ರಾವೀಣ್ಯತೆಗೆ ಬದ್ಧರಾಗಿರಿ: ಒಮ್ಮೆ ನಿಮ್ಮ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡ ನಂತರ, ಅದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ನಿಮ್ಮ ಸಮಯ ಮತ್ತು ಶ್ರಮವನ್ನು ಮುಡಿಪಾಗಿಡಿ.
• ಆಳ ಮತ್ತು ವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ: ವಿಶಾಲವಾದ ಜ್ಞಾನದ ತಳಹದಿ ಉಪಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಯಶಸ್ಸು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ಕೌಶಲ್ಯ ಅಥವಾ ವಿಷಯವನ್ನು ಕರಗತ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ.

ವೈವಿಧ್ಯತೆಯು ಒಳ್ಳೆಯದು, ಆದರೆ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಗೆ ಏಕಾಗ್ರತೆಯ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಕೇವಲ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಕೈಯಾಡಿಸುವವರಾಗಬೇಡಿ—ಬದಲಾಗಿ ಒಂದರಲ್ಲಾದರೂ ಪರಿಣತರಾಗಲು ಶ್ರಮಿಸಿ.

ಮೂಲ (Source): https://lemongrad.com/proverbs-with-meanings-and-examples

ಭಾಷಾ ಸ್ವಾಧೀನದ ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ವಿಜ್ಞಾನ: ನಾವು ಮಾತನಾಡಲು ಹೇಗೆ ಕಲಿಯುತ್ತೇವೆ

ಮಗು ಅಳುವುದರಿಂದ ಹಿಡಿದು ಕೇವಲ ಕೆಲವೇ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಕೀರ್ಣ ವಾಕ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ನೀವು ಎಂದಾದರೂ ಯೋಚಿಸಿದ್ದೀರಾ? ಅರಿವಿನ ಮನಶ್ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರ (cognitive psychologists) ಪ್ರಕಾರ, ಭಾಷೆ ಎಂಬುದು ಶಬ್ದಗಳು ಅಥವಾ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ರವಾನಿಸುವ ಒಂದು ಆಕರ್ಷಕ ಸಂವಹನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿದೆ. ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಉತ್ಪಾದಕ (generative) ವಾಗಿದೆ, ಅಂದರೆ ಅನಂತ ಸಂಖ್ಯೆಯ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ರಚಿಸಲು ನಾವು ಈ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಸಂಯೋಜಿಸಬಹುದು.

ಆದರೆ ಈ ಸಂಕೀರ್ಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ನಿಖರವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಾವು ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಕಲಿಯುತ್ತೇವೆ? ಬನ್ನಿ, ಭಾಷೆಯ ನಿರ್ಮಾಣದ ಘಟಕಗಳನ್ನು ವಿಭಜಿಸೋಣ ಮತ್ತು ನಾವು ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಎಂಬ ಆಕರ್ಷಕ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸೋಣ.

ಭಾಷೆಯ ನಿರ್ಮಾಣದ ಘಟಕಗಳು (The Building Blocks of Language) ನಾವು ಪ್ಯಾರಾಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವ ಮೊದಲು, ನಮ್ಮ ಮೆದುಳು ಶಬ್ದಗಳು ಮತ್ತು ಅರ್ಥಗಳ ಶ್ರೇಣೀಕೃತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕರಗತ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನೀವು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಮೂರು ಮುಖ್ಯ ಘಟಕಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ:

• ಫೋನಿಮ್‌ಗಳು (Phonemes): ಇವು ಭಾಷೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಚಿಕ್ಕ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಬಹುದಾದ ಧ್ವನಿ ಘಟಕಗಳಾಗಿವೆ.
• ಉದಾಹರಣೆ: t, p, ಮತ್ತು m ನಂತಹ ಏಕ ವ್ಯಂಜನಗಳು ಫೋನಿಮ್‌ಗಳಾಗಿವೆ. "ಬೋನ್" (bone) ಮತ್ತು "ವುಮನ್" (woman) ಪದಗಳಲ್ಲಿನ 'o' ನಂತಹ ಉಚ್ಚಾರಣೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಸ್ವರಗಳು ಬದಲಾಗಬಹುದು. ch, sh, ಮತ್ತು th ನಂತಹ ಸಂಯೋಜನೆಗಳು ಕೂಡ ಏಕ ಫೋನಿಮ್‌ಗಳಾಗಿವೆ.
• ಮಾರ್ಫೀಮ್‌ಗಳು (Morphemes): ಇವು ಅತ್ಯಂತ ಚಿಕ್ಕ ಅರ್ಥಗರ್ಭಿತ ಘಟಕಗಳಾಗಿವೆ. ಇವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪದಗಳಾಗಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಅವು ಪೂರ್ವಪ್ರತ್ಯಯಗಳು (prefixes) ಅಥವಾ ಪ್ರತ್ಯಯಗಳು (suffixes) ಕೂಡ ಆಗಿರಬಹುದು.
• ಉದಾಹರಣೆ: "disliked" ಎಂಬ ಪದವು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ "dis," "lik," ಮತ್ತು "ed" ಎಂಬ ಮೂರು ವಿಭಿನ್ನ ಮಾರ್ಫೀಮ್‌ಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.
• ವಾಕ್ಯರಚನೆ (Syntax): ಇದು ಅರ್ಥಗರ್ಭಿತ ನುಡಿಗಟ್ಟುಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ನಾವು ಪದಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಜೋಡಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ನಿಯಮಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿದೆ.
• ಉದಾಹರಣೆ: ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ವಾಕ್ಯರಚನೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಆರ್ಟಿಕಲ್ (article) ನಾಮಪದದ ಮೊದಲು ಬರಬೇಕು. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾವು "Read book the" ಎನ್ನುವ ಬದಲು "Read the book" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೇವೆ.

ಭಾಷಾ ಸ್ವಾಧೀನದ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಹಂತಗಳು (The Universal Stages of Language Acquisition) ಪ್ರಪಂಚದಾದ್ಯಂತ, ಮಾನವರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬಹುತೇಕ ಒಂದೇ ಅನುಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಮಕ್ಕಳು ಬೆಳೆದಂತೆ, ಅವರು ವಿಶಿಷ್ಟ ಹಂತಗಳ ಸರಣಿಯನ್ನು ಹಾದುಹೋಗುತ್ತಾರೆ:

1. ಕೂಯಿಂಗ್ (Cooing): ಮೊದಲ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ, ಶಿಶುಗಳು ಸ್ವರ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತವೆ. ಕುತೂಹಲಕಾರಿಯಾಗಿ, ಪ್ರಪಂಚದಾದ್ಯಂತದ ಶಿಶುಗಳ—ಕಿವುಡ ಶಿಶುಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ—ಕೂಯಿಂಗ್ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗದಂತಿರುತ್ತದೆ.
2. ಬಬ್ಲಿಂಗ್ (Babbling/ತೊದಲು ನುಡಿ): ಶಿಶುಗಳು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ವ್ಯಂಜನಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ವರಗಳನ್ನು ಬೆರೆಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಮಾತೃಭಾಷೆಯ ವಿಶಿಷ್ಟ ಶಬ್ದಗಳ (ಫೋನಿಮ್‌ಗಳು) ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ.
3. ಒಂದು ಪದದ ಉಚ್ಚಾರಣೆಗಳು (Holophrases): ಶಿಶುಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣ ಆಸೆಗಳು ಅಥವಾ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಒಂದೇ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅವರು ಬಯಸುವ ಅಥವಾ ನೋಡುವ ಪರಿಚಿತ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಹೆಸರಿಸುತ್ತಾರೆ.
• ಉದಾಹರಣೆ: ಮಗು "ಕಾರು," "ಕುಕಿ," ಅಥವಾ "ಹಾಲು" ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು.
• ತಪ್ಪಿನ ಉದಾಹರಣೆ: ತಮ್ಮ ಶಬ್ದಕೋಶವು ಚಿಕ್ಕದಾಗಿರುವ ಕಾರಣ, ದಟ್ಟಗಾಲಿಡುವ ಮಕ್ಕಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಓವರ್‌ಎಕ್ಸ್‌ಟೆನ್ಶನ್ ದೋಷಗಳನ್ನು (overextension errors) ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಯಾವುದೇ ನಾಲ್ಕು ಕಾಲಿನ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಅದನ್ನು "ನಾಯಿಮರಿ" (doggie) ಎಂದು ಕರೆಯುವುದು.
4. ಟೆಲಿಗ್ರಾಫಿಕ್ ಮಾತು (Telegraphic Speech): 1.5 ಮತ್ತು 2.5 ವರ್ಷಗಳ ನಡುವೆ, ಮಕ್ಕಳು ಪದಗಳನ್ನು ಸಂಯೋಜಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಮೂಲಭೂತ ವಾಕ್ಯರಚನೆಯನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ ಆದರೆ ಆರ್ಟಿಕಲ್ಸ್ ಮತ್ತು ಪ್ರಿಪೋಸಿಶನ್‌ಗಳಂತಹ ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ ಪದಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾರೆ, ಇದರಿಂದಾಗಿ ಅವರ ಮಾತು ಹಳೆಯ-ಶೈಲಿಯ ಟೆಲಿಗ್ರಾಮ್‌ನಂತೆ ಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ.
• ಉದಾಹರಣೆ: ಮಗು ತನ್ನ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಲು "ಜ್ಯೂಸ್ ಬೇಕು" (want juice) ಅಥವಾ "ಅಮ್ಮ ಕೂತ್ಕೋ" (mommy sit) ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು.
5. ಮೂಲ ವಯಸ್ಕರ ವಾಕ್ಯರಚನೆ: 4 ನೇ ವಯಸ್ಸಿನ ವೇಳೆಗೆ, ಮಕ್ಕಳು ಬಹುತೇಕ ವಯಸ್ಕರ ವಾಕ್ಯರಚನೆಯ ಅಡಿಪಾಯವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು 5 ನೇ ವಯಸ್ಸಿನ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಅವರು ಹೆಚ್ಚು ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಮತ್ತು ಉತ್ಪಾದಿಸಬಹುದು.

ದೊಡ್ಡ ಚರ್ಚೆ: ನಾವು ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಕಲಿಯುತ್ತೇವೆ? (The Great Debate) ದಶಕಗಳಿಂದ, ಈ ತ್ವರಿತ ಕಲಿಕೆಯು ನಿಖರವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಮುಖ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು ನೋಡೋಣ:

• ನಡವಳಿಕೆ ಸಿದ್ಧಾಂತ (The Behaviouristic Theory - ಬಿ.ಎಫ್. ಸ್ಕಿನ್ನರ್): ಮಕ್ಕಳು ಅನುಕರಣೆ ಮತ್ತು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಬಲವರ್ಧನೆಯ (imitation and positive reinforcement) ಮೂಲಕ ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಈ ಸಿದ್ಧಾಂತವು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಮಗುವು ಒಂದು ಪದವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಹೇಳಿದರೆ, ಪೋಷಕರು ಅವರನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಅವರು ಕೇಳಿದ್ದನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ, ಇದು ಆ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
• ಸಮಸ್ಯೆ: ಮಕ್ಕಳು ಕೇವಲ ಅನುಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವರು ಗುಪ್ತ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಮಗು "drank" ಬದಲಿಗೆ "drinked" ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು. ವಯಸ್ಕರು "drinked" ಎಂದು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಅವರು ನಕಲು ಮಾಡಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ, ಅವರು ನಿಯಮವನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ಅನ್ವಯಿಸಿದ್ದಾರೆ.
• ಸಹಜತೆಯ ಸಿದ್ಧಾಂತ (The Innateness Theory - ನೋಮ್ ಚೋಮ್ಸ್ಕಿ): ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ಮಾನವನ ಮಿದುಳುಗಳು ಭಾಷಾ ಸ್ವಾಧೀನ ಸಾಧನ (Language Acquisition Device - LAD) ದೊಂದಿಗೆ ಭಾಷೆಗಾಗಿ ಮೊದಲೇ ಸಿದ್ಧಗೊಂಡಿರುತ್ತವೆ ಎಂದು ಚೋಮ್ಸ್ಕಿ ವಾದಿಸಿದರು. ಕೇವಲ 5 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳು ಕಲಿಯಲು ಭಾಷೆಗಳು ತುಂಬಾ ಸಂಕೀರ್ಣವಾಗಿವೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ಬರುವ ಜೈವಿಕ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಇಲ್ಲದೆ ಇದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರು ವಾದಿಸಿದರು.
• ಪುರಾವೆ: ಸುರಿನಾಮ್‌ನಲ್ಲಿ ಗುಲಾಮಗಿರಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಜನರನ್ನು ಸೀಮಿತವಾದ "ಪಿಡ್ಜಿನ್" (pidgin) ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬಳಸಿ ಸಂವಹನ ನಡೆಸಲು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದಾಗ, ಅವರ ಮಕ್ಕಳು ಯಾವುದೇ ಹೊರಗಿನ ಸೂಚನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಅದನ್ನು "ಕ್ರಿಯೋಲ್" (creole) ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಸಂಪೂರ್ಣ ವ್ಯಾಕರಣಬದ್ಧವಾದ, ಶ್ರೀಮಂತ ಭಾಷೆಯಾಗಿ ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿದರು.
• ಅರಿವಿನ ಸಿದ್ಧಾಂತ (The Cognitive Theory - ಜೀನ್ ಪಿಯಾಜೆಟ್): ಭಾಷೆ ಮಗುವಿನ ಒಟ್ಟಾರೆ ಬೌದ್ಧಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ (overall intellectual development) ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಈ ಸಿದ್ಧಾಂತವು ವಾದಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ಭಾಷಾ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಮೊದಲು ಮಗುವು ಆ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
• ಉದಾಹರಣೆ: ಮಗುವಿನ ಮೆದುಳು ಶ್ರೇಣೀಕರಣದ (seriation) (ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಗಾತ್ರದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಭೌತಿಕವಾಗಿ ಜೋಡಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ) ಅರಿವಿನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವವರೆಗೆ "ದೊಡ್ಡದು" ಅಥವಾ "ಚಿಕ್ಕದು" ಎಂಬಂತಹ ತುಲನಾತ್ಮಕ ಗುಣವಾಚಕಗಳನ್ನು ಕಲಿಯಲು ಮತ್ತು ಬಳಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
• ಸಂವಹನ ಸಿದ್ಧಾಂತ (The Interactionist Theory - ಜೆರೋಮ್ ಬ್ರೂನರ್): ಈ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವು ಸಾಮಾಜಿಕ ವಾತಾವರಣದ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುತ್ತದೆ. ಮಗುವಿನ ಭಾಷಾ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಲು ಮತ್ತು "ಸ್ಕ್ಯಾಫೋಲ್ಡಿಂಗ್" (scaffolding) ಒದಗಿಸಲು ಆರೈಕೆ ಮಾಡುವವರು ಮಕ್ಕಳ-ನಿರ್ದೇಶಿತ ಭಾಷಣವನ್ನು (child-directed speech) ಬಳಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಇದು ವಾದಿಸುತ್ತದೆ. ಭಾಷೆಯು ಸಂವಹನಕ್ಕಾಗಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಸಂವಹನ ನಡೆಸಲು ಬಯಸುವ ಜನರೊಂದಿಗಿನ ಪರಸ್ಪರ ಕ್ರಿಯೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕಲಿಯಬಹುದು.

ಒಂದು ಜೈವಿಕ ರಹಸ್ಯ (A Biological Mystery) ಭಾಷೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅತ್ಯಂತ ನಂಬಲಾಗದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ಅದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಯಿಂದ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ವಿಲಿಯಮ್ಸ್ ಸಿಂಡ್ರೋಮ್ (Williams Syndrome) ಇರುವ ಮಕ್ಕಳು ಗಮನಾರ್ಹ ಅರಿವಿನ ವಿಳಂಬವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಶೂಲೇಸ್‌ಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದು ಅಥವಾ ಎರಡು ಸಂಖ್ಯೆಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸುವಂತಹ ಸರಳ ಕಾರ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೂ, ಇದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ನಿರರ್ಗಳವಾದ ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಭಾಷಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ, ಇದು ನಮ್ಮ ಮೆದುಳು ಭಾಷಾ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅವಲಂಬಿಸಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುತ್ತದೆ.

ಮೂಲ: MAPC001_B3_U1

ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ - ಭಾಗ-2

ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂ-ಸುಧಾರಣೆಯು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮೂರು-ಹಂತದ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ: ಕಲ್ಪನೆಗಳು (Ideas), ಅನುಷ್ಠಾನ (Implementation) ಮತ್ತು ವಿಮರ್ಶೆ (Review). ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಸಂಭಾವ್ಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಬೀಜಗಳಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತವೆ, ಅನುಷ್ಠಾನವು ಆ ಬೀಜಗಳನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನೈಜ ಬದಲಾವಣೆಗಳಾಗಿ ಪೋಷಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ವಿಮರ್ಶೆಯು ನಿಮ್ಮ ಫಲಿತಾಂಶಗಳಿಂದ ಕಲಿಯಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಸುಧಾರಿಸಲು ಬಯಸುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ, ಕಲಿಯುವ ಬಗ್ಗೆ ತೀವ್ರ ಕುತೂಹಲ ಮತ್ತು ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಈ ಹೊಸ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲ ಮತ್ತು ನಿರ್ಣಾಯಕ ಹಂತವಾಗಿದೆ.

ಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು (Cultivating Ideas) ನೀವು ಹಲವಾರು ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಬಹುದು:

• ಓದುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಆಡಿಯೊ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು (Reading and Audio Programs): ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದುವುದು ಅಥವಾ ಆಡಿಯೊ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಆಲಿಸುವುದು. ಇದು ಲೇಖಕರ ನೈಜ ಒತ್ತು ನೀಡುವಿಕೆಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ನಿಮಗೆ ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇತರ ದೈನಂದಿನ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವಾಗಲೂ ಇದನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಕೇಳಬಹುದು.
• ಇತರರನ್ನು ಮಾದರಿಯಾಗಿಸುವುದು (Modeling Others): ನೀವು ಮೆಚ್ಚುವ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಜನರ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಮತ್ತು ನಡವಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ. ಯಶಸ್ವಿ ಜನರನ್ನು ಉದಾಹರಣೆಗಳಾಗಿ ಗಮನಿಸುವ ಮೂಲಕ, ನೀವು ಅವರ ತಪ್ಪುಗಳಿಂದ ಕಲಿಯಬಹುದು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಸಮಯವನ್ನು ಉಳಿಸಬಹುದು.
• ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ (Introspection): ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ವಿಭಿನ್ನ ಘಟಕಗಳನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಲು ಪೆನ್ನು ಮತ್ತು ಕಾಗದವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ; ಆಗಾಗ್ಗೆ, ಉತ್ತಮ ಪರಿಹಾರಗಳು ಈಗಾಗಲೇ ನಿಮ್ಮ ಉಪಪ್ರಜ್ಞೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ (subconscious mind) ಅಡಗಿರಬಹುದು.
• ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವುದು (Broadening Perspectives and Testing Limits): ಪ್ರಯಾಣಿಸುವ ಅಥವಾ ಹೊಸ ಆಹಾರಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುವಂತಹ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಸ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಮೂಲಕ "ಪಾರ್ಶ್ವ ಬೆಳವಣಿಗೆ" (lateral growth) ಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ, ಇದು ಡಜನ್‌ಗಟ್ಟಲೆ ಸೃಜನಶೀಲ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಬಹುದು. ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ, ಅಸಾಧ್ಯವೆಂದು ತೋರುವ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಸ್ತುತ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ಗರಿಷ್ಠ ಮಿತಿಗಳಿಗೆ ತಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ "ಲಂಬ ಬೆಳವಣಿಗೆ" (vertical growth) ಯನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ.

ಉತ್ತಮ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವುದು (Selecting the Best Ideas) ಒಂದು ಕಲ್ಪನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕಲಿಯುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅದನ್ನು ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸಲು ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ, ನೀವು ಹೆಚ್ಚು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು (be highly selective). ಯಾವ ವಿಚಾರಗಳ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಲು, ನೀವು ಈ ಮೂರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಅವುಗಳನ್ನು ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡಬೇಕು:

1. ಹೂಡಿಕೆಯ ಮೇಲಿನ ಲಾಭವೇನು? (What is the return on investment?) ನಿಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವ ಕಲ್ಪನೆಗಳಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಿ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ನೀವು ಅತಿಯಾದ ತೂಕ ಹೊಂದಿದ್ದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಆದಾಯವನ್ನು ಕೇವಲ 5% ರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಆರೋಗ್ಯದ ವಿಚಾರಗಳಿಗಾಗಿ ಸಮಯವನ್ನು ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡುವುದು ಉತ್ತಮ ಲಾಭವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
2. ಇದು ನನ್ನ ಕಂಫರ್ಟ್ ಝೋನ್‌ನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿದೆಯೇ? (Is it at the edge of my comfort zone?) ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸವಾಲು ಮಾಡುವ ವಿಚಾರಗಳಿಂದಲೇ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆಯೆಂದರೆ, ನೀವು ವಿಪರೀತ ನಾಚಿಕೆ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಭಾಷಣವನ್ನು (public speaking) ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಲು ಟೋಸ್ಟ್‌ಮಾಸ್ಟರ್ಸ್‌ (Toastmasters) ಗೆ ಸೇರುವುದು. ಇನ್ನೊಂದು ಕಲ್ಪನೆಯು ಉಪಯುಕ್ತವೆಂದು ತೋರಿದರೂ, ಅದು ನಿಮ್ಮ ಕಂಫರ್ಟ್ ಝೋನ್‌ನೊಳಗೆ ತುಂಬಾ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿದ್ದರೆ ಅದರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಸೀಮಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
3. ನಾನು ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಉತ್ಸುಕನಾಗಿದ್ದೇನೆಯೇ? (Am I enthusiastic about the growth?) ಆ ಕಲ್ಪನೆಯು ನಿಮ್ಮ ಜೀವನಕ್ಕೆ ತರುವ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಫಲಿತಾಂಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನೀವು ಆಳವಾದ ಉತ್ಸಾಹವನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು; ಅದನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂಜರಿಯುವಂತೆ ಅಥವಾ ಆತಂಕಕ್ಕೀಡುಮಾಡಿದರೂ ಸಹ ಈ ಉತ್ಸಾಹ ಮುಖ್ಯ.

ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯೆಡೆಗೆ ಒಲವು (Having a Bias for Action) ಬಹುಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದು ಕಲಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಸಮನಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನಿಜವಾದ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಮತ್ತು ತಿಳುವಳಿಕೆಯು ನೇರ ಅನುಭವ ಮತ್ತು ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಬರುತ್ತದೆ. ನೀವು "ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯೆಡೆಗೆ ಒಲವು" (bias for action) ಅನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಅಂದರೆ ನೀವು ಕೇವಲ ಯೋಜಿಸಲು ಕಡಿಮೆ ಸಮಯವನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತೀರಿ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸಲು ಹಾಗೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯವನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತೀರಿ. ದೋಷರಹಿತ ಕಲ್ಪನೆ ಮಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಾಯಬೇಡಿ; ನೀವು ಪ್ರಸ್ತುತ ಹೊಂದಿರುವ ಉತ್ತಮ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸಿ, ಇದರಿಂದ ನೀವು ಬೆಳವಣಿಗೆಯಿಲ್ಲದೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ದಿನವನ್ನೂ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ತರುವ ಒಂದು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಉದಾಹರಣೆಯೆಂದರೆ 30-ದಿನಗಳ ಪ್ರಯೋಗವನ್ನು (30-Day Trial) ನಡೆಸುವುದು, ಇದು ಹೊಸ ಅಭ್ಯಾಸ ಅಥವಾ ಕೌಶಲ್ಯವನ್ನು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ನಿಮಗೆ ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನೀವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿರುವಿರಿ ಎಂದು ಖಚಿತಪಡಿಸುತ್ತದೆ.

ಮೂಲ:   Scott H. Young