ಗಾದೆಮಾತು: ಖಾಲಿ ಪಾತ್ರೆ ಹೆಚ್ಚು ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತದೆ (An Empty Vessel Makes Much Noise)

ಕಡಿಮೆ ಜ್ಞಾನ ಅಥವಾ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಇರುವ ಜನರು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಗಾದೆ ನಮಗೆ ಕಲಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರ ಮಾತುಗಳು ಜೋರಾಗಿ ಕೇಳಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಆಳ ಅಥವಾ ಮೌಲ್ಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾಗಿ, ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನವಿರುವ ಜನರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅವರ ಮಾತುಗಳು ತೂಕ ಮತ್ತು ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ.

ಒಂದು ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಅದು ಖಾಲಿಯಿದ್ದರೆ, ಬಡಿದಾಗ ದೊಡ್ಡ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ತುಂಬಿದ ಪಾತ್ರೆಯು ಮೃದುವಾದ ಶಬ್ದವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ, ತಿಳುವಳಿಕೆಯ ಕೊರತೆಯಿರುವ ಜನರು ಇತರರನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿಸಲು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅವರು ಯಾವುದೇ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಸೇರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬುದ್ಧಿವಂತ ಜನರು, ತುಂಬಿದ ಪಾತ್ರೆಯಂತೆ, ಚಿಂತನಶೀಲವಾಗಿ ಮತ್ತು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ.

ಉದಾಹರಣೆಗಳು

• ತರಗತಿಯ ಉದಾಹರಣೆ: ಹೆಚ್ಚು ಓದದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೊಬ್ಬನು ತರಗತಿಯ ಚರ್ಚೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಅವನ ಅಂಶಗಳು ಆಳವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಏತನ್ಮಧ್ಯೆ, ಆಳವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದ ಶಾಂತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಮೆಚ್ಚಿಸುವಂತಹ ಒಂದು ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
• ಸಭೆಯ ಉದಾಹರಣೆ: ಗುಂಪು ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ, ಒಬ್ಬ ಸದಸ್ಯನು ಉಪಯುಕ್ತ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ನೀಡದೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾನೆ. ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸದಸ್ಯನು ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ ಆದರೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ, ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಈ ಗಾದೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
• ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದ ಉದಾಹರಣೆ: ಯಾರಾದರೂ ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿಭೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಜೋರಾಗಿ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಆದರೆ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲು ವಿಫಲರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಶಬ್ದವು ಖಾಲಿತನವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ, ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನಲ್ಲ.
• ಕ್ರೀಡಾ ಉದಾಹರಣೆ: ಒಬ್ಬ ಆಟಗಾರನು ತಾನೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆಂದು ಬಡಾಯಿ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಆದರೆ ಪಂದ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಳಪೆ ಪ್ರದರ್ಶನ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಕಡಿಮೆ ಮಾತನಾಡಿದ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಆಟಗಾರ, ಕೌಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ಶಿಸ್ತಿನಿಂದ ಬೆಳಗುತ್ತಾನೆ.

💡 ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಪಾಠಗಳು

·         ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕಿಂತ (Quantity) ಗುಣಮಟ್ಟಕ್ಕೆ (Quality) ಬೆಲೆ ಕೊಡಿ.

·         ಹೆಚ್ಚು ಆಲಿಸಿ, ಕಡಿಮೆ ಮಾತನಾಡಿ—ಮೌನವು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

·         ಮಾತನಾಡುವ ಮೊದಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿ—ಜ್ಞಾನವು ನಿಮ್ಮ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿಸುತ್ತದೆ.

·         ಸುಮ್ಮನೆ ಬಡಾಯಿ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿ—ಮಾತಿಗಿಂತ ಕೃತಿ ಹೆಚ್ಚು ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುತ್ತದೆ.

·         ಚಿಂತನಶೀಲ ಮೌನವನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ—ಅದು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಆಳವಾದ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ಮರೆಮಾಡುತ್ತದೆ.

 

ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದ ಶಬ್ದವು ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜಕ ಎಂದು ಗಾದೆ ನಮಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಕೇವಲ ಇತರರಿಗೆ ಕೇಳಿಸಲೆಂದು ಮಾತನಾಡುವ ಬದಲು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಕಲಿಯಬೇಕು.

 ನೆನಪಿಡಿ: ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮಾತುಗಳು ಕಡಿಮೆ ಆದರೆ ಶಕ್ತಿಯುತವಾಗಿರುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಖಾಲಿ ಮಾತುಗಳು ಜೋರಾಗಿರುತ್ತವೆ ಆದರೆ ಅರ್ಥಹೀನವಾಗಿರುತ್ತವೆ.

ಮೂಲ: https://lemongrad.com/proverbs-with-meanings-and-examples

ಬಾಲ್ಯದ ಆರಂಭಿಕ ಹಂತದ ಅದ್ಭುತಗಳು: ದೈಹಿಕ, ಮಾನಸಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ

ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುವ ಮಗು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ, ಮಾತನಾಡುವ ಮತ್ತು ಯೋಚಿಸುವ ಮಗುವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನೀವು ಎಂದಾದರೂ ಯೋಚಿಸಿದ್ದೀರಾ? ಈ ಮಾಂತ್ರಿಕ ರೂಪಾಂತರವು ಆರಂಭಿಕ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ, ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಆರು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲಾಗಿದೆ. ಶೈಶವಾವಸ್ಥೆಯ (infancy) ಮುಕ್ತಾಯ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಈ ಹಂತವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ "ಆಟದ ವಯಸ್ಸು" (play age) ಅಥವಾ "ಆಟಿಕೆ ವಯಸ್ಸು" (toy age) ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯವನ್ನು ಕಲಿಯಲು ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಲು ಆಟಿಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಮುಖ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಹಂತಗಳನ್ನು ನೋಡೋಣ.

1. ದೈಹಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ (Physical Development): ಬೆಳೆಯುವುದು ಮತ್ತು ಚಲನೆ ಮಕ್ಕಳು ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ದೈಹಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಪ್ರಮಾಣವು ಆರಂಭಿಕ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಧಾನವಾಗುತ್ತದೆ. ಸರಾಸರಿಯಾಗಿ, ಮಗುವು ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 2.5 ಇಂಚುಗಳು ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ವರ್ಷಕ್ಕೆ 3 ರಿಂದ 5 ಪೌಂಡ್‌ಗಳಷ್ಟು ತೂಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಅವರ ದೇಹವು ಪ್ರಮುಖ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.

ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಮೆದುಳು ಮತ್ತು ನರಮಂಡಲದ (nervous system) ಬೆಳವಣಿಗೆಯು ಅತ್ಯಂತ ನಿರ್ಣಾಯಕ ದೈಹಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಾಗಿದೆ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಮಕ್ಕಳು ಎರಡು ರೀತಿಯ ಚಾಲನಾ ಕೌಶಲ್ಯಗಳನ್ನು (motor skills) ವೇಗವಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ:

• ದೊಡ್ಡ ಚಾಲನಾ ಕೌಶಲ್ಯಗಳು (Gross motor skills): ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಓಡುವುದು, ಜಿಗಿಯುವುದು ಮತ್ತು ಸ್ಕಿಪ್ಪಿಂಗ್ ನಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಚಲನೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತವೆ.
• ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಚಾಲನಾ ಕೌಶಲ್ಯಗಳು (Fine motor skills): ಪುಸ್ತಕದ ಪುಟಗಳನ್ನು ತಿರುಗಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಬರೆಯಲು ಮತ್ತು ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸಲು ಕಲಿಯುವಂತಹ ಸಣ್ಣ, ಹೆಚ್ಚು ನಿಖರವಾದ ಚಲನೆಗಳನ್ನು ಇವು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತವೆ.

2. ಅರಿವಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆ (Cognitive Development): ಮನಸ್ಸು ಹೇಗೆ ಕಲಿಯುತ್ತದೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮನಶ್ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಜೀನ್ ಪಿಯಾಜೆಟ್ (Jean Piaget) ಆರಂಭಿಕ ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ಅರಿವಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ "ಪೂರ್ವ-ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯ ಹಂತ" (pre-operational stage) ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮಕ್ಕಳ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಕಲ್ಪನೆ, ಚಿಹ್ನೆಗಳು ಮತ್ತು ಭಾಷೆಯ ಮೂಲಕ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳು ಎರಡು ಮುಖ್ಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೂಲಕ ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಪಿಯಾಜೆಟ್ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾರೆ:

• ಸ್ವಾಂಗೀಕರಣ (Assimilation): ಹೊಸತನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಗು ತನಗೆ ಮೊದಲೇ ತಿಳಿದಿರುವ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಬಳಸುವುದು. ಉದಾಹರಣೆ: ಸಣ್ಣ ಬಾಟಲಿಯಿಂದ ಹಾಲು ಕುಡಿಯಲು ತಿಳಿದಿರುವ ಶಿಶು, ದೊಡ್ಡ ಬಾಟಲಿಯಿಂದ ಕುಡಿಯಲು ಅದೇ "ಹೀರುವ ಸ್ಕೀಮಾವನ್ನು" (sucking schema) ಬಳಸುತ್ತದೆ.
• ಹೊಂದಾಣಿಕೆ (Accommodation): ಪರಿಸರದಿಂದ ಹೊಸತನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಮಗು ತನ್ನ ಆಲೋಚನಾ ವಿಧಾನವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದಾಗ ಇದು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆ: ಬಾಟಲಿಯಿಂದ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಕುಡಿಯುವುದು ಹೇಗೆ ಎಂದು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಮಾಡಲು ಮಗು ಪ್ಯಾಸಿಫೈಯರ್ ಅನ್ನು (pacifier) ಹೀರುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕು ಅಥವಾ ಮಾರ್ಪಡಿಸಬೇಕು.

ಈ ವಯಸ್ಸಿನ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಲಕ್ಷಣವೆಂದರೆ ಅಹಂಕೇಂದ್ರಿತತೆ (egocentrism), ಅಂದರೆ ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳು ಇತರ ಜನರ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳು ಅಥವಾ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಾರೆ.

3. ಮಾನಸಿಕ-ಸಾಮಾಜಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ (Psychosocial Development): ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ನಿರ್ಮಾಣ ಮತ್ತು ಭಾವನೆಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮನಶ್ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಎರಿಕ್ ಎರಿಕ್ಸನ್ (Erik Erikson) ಅವರ ಪ್ರಕಾರ, ಆರಂಭಿಕ ಬಾಲ್ಯವು "ಸ್ವಾಯತ್ತತೆ Vs  ಅವಮಾನ ಮತ್ತು ಅನುಮಾನ" (Autonomy versus Shame and Doubt) ಎಂಬ ಹಂತವಾಗಿದೆ. ಇದರರ್ಥ ಮಕ್ಕಳು ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದರೆ, ಅವರು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಮೌಲ್ಯಯುತ, ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಾಗಿ (ಸ್ವಾಯತ್ತತೆ) ನೋಡುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ವಿಫಲರಾದರೆ ಅಥವಾ ಅವರನ್ನು ನಕಾರಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಭಾವಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವರು ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜಕ ಅಥವಾ ಅಸಮರ್ಥರು ಎಂದು ಭಾವಿಸಬಹುದು (ಅವಮಾನ ಮತ್ತು ಅನುಮಾನ).

ಮಕ್ಕಳು ಬೆಳೆದಂತೆ, ಅವರು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಒಬ್ಬರ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವುದು ಅಥವಾ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದು ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಕೌಶಲ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಗುಂಪುಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ.

• ಉದಾಹರಣೆ 1: ಸಿದ್ದ ಎಂಬ ಹುಡುಗನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಕೋಪ ಬರಬಹುದು, ಆದರೆ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಸಂಬದ್ಧವಾಗಿ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುವುದು (tantrum) ಸೂಕ್ತವಲ್ಲ ಎಂದು ಅವನು ಕಲಿಯುತ್ತಾನೆ.
• ಉದಾಹರಣೆ 2: ಸೀಮಾ ಎಂಬ ಹುಡುಗಿಗೆ ತನಗೆ ಪರಿಚಯವಿಲ್ಲದ ಜನ್ಮದಿನದ ಪಾರ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನಾಚಿಕೆ ಮತ್ತು ಭಯವಾಗಬಹುದು, ಆದರೆ ಹೊಸ ಜನರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಅವಳು ಆಹ್ಲಾದಕರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷದಿಂದ ವರ್ತಿಸಲು ಕಲಿಯುತ್ತಾಳೆ.

4. ಭಾಷಾ ಬೆಳವಣಿಗೆ (Linguistic Development): ಅವರ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದು ಭಾಷೆಯು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಂವಹನ ನಡೆಸಲು, ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವರ ಅರಿವಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಪ್ರಬಲ ಸಾಧನವಾಗಿದೆ. ಮಕ್ಕಳು ಪದಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುವ ವೇಗವು ಬೆರಗುಗೊಳಿಸುವಂತಿದೆ:

• ಮೊದಲ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ಮಕ್ಕಳು 300 ರಿಂದ 1,000 ಪದಗಳ ಶಬ್ದಕೋಶವನ್ನು (vocabulary) ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
• ಐದು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಈ ಶಬ್ದಕೋಶವು ಸುಮಾರು 1,500 ಪದಗಳಿಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳು ಐದರಿಂದ ಏಳು ಪದಗಳ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ರಚಿಸಬಹುದು, ಜೊತೆಗೆ ಭೂತಕಾಲದ (past tense) ಬಗ್ಗೆ ಕಲಿಯಬಹುದು.
• ಏಳು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಮಕ್ಕಳು ವಿರುದ್ಧ ಸಾಮ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆ: ಅವರು ಹುಡುಗಿ-ಹುಡುಗ, ಪುರುಷ-ಮಹಿಳೆ, ಮೊಂಡಾದ-ಚೂಪಾದ ಮತ್ತು ಸಿಹಿ-ಹುಳಿಯಂತಹ ಜೋಡಿಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ಬೆಳವಣಿಗೆ ದಾರಿಮಧ್ಯದ ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ  (Overcoming Hazards Along the Way) ಬೆಳೆಯುವುದು ಯಾವುದೇ ಅಡೆತಡೆಗಳಿಲ್ಲದ ಸುಲಭದ ಹಾದಿಯಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳು ದೈಹಿಕ ಅಪಾಯಗಳನ್ನು (physical hazards) ಎದುರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಅಪಘಾತಗಳ (ಕತ್ತರಿಸುವಿಕೆ, ಸುಡುವಿಕೆ, ಮುರಿದ ಮೂಳೆಗಳು), ಕಾಯಿಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಜಂಕ್ ಫುಡ್ ಅನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ಸೇವಿಸುವುದರಿಂದ ಸ್ಥೂಲಕಾಯತೆ (obesity) ಹೆಚ್ಚಾಗುವ ಅಪಾಯವಿದೆ. ಅವರು ಮಾನಸಿಕ ಅಪಾಯಗಳನ್ನು (psychological hazards) ಸಹ ಎದುರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಮಾತಿನ ತೊಂದರೆಗಳು ಅವರು ಕೀಳರಿಮೆ ಅನುಭವಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಅಥವಾ ಸಂವಹನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಂದಾಗಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಪಾಯಗಳು ಅವರ ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಅವರನ್ನು ಜನಪ್ರಿಯರಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಬಹುದು. ವಯಸ್ಕರಿಂದ ಅಸಮಂಜಸವಾದ ಶಿಸ್ತು (Inconsistent discipline) ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ "ನೈತಿಕ ಅಪಾಯಗಳನ್ನು" ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅವರಿಂದ ಯಾವ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಗೊಂದಲಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಆರಂಭಿಕ ಬಾಲ್ಯವು ಆಟ, ದೈಹಿಕ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಮತ್ತು ತ್ವರಿತ ಕಲಿಕೆಯು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಉಳಿದ ಜೀವನಕ್ಕೆ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವ ಒಂದು ಅಡಿಪಾಯದ ಅವಧಿಯಾಗಿದೆ. ನಾವು ಭೌತಿಕವಾಗಿ, ಅರಿವಿನ, ಮಾನಸಿಕ ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ ಹೇಗೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ, ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಸಂಕೀರ್ಣ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ನಾವು ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಪ್ರಶಂಸಿಸಬಹುದು.

 

ಮೂಲ: MPC002_B1_U4

ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಅಭ್ಯಾಸಗಳು ( Micro Habits)

“ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಅಭ್ಯಾಸಗಳು- Micro Habits” ಎಂಬ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ, ಸ್ಕಾಟ್ ಹೆಚ್. ಯಂಗ್ ಅವರು ನಮ್ಮ ಯಶಸ್ಸು ಕೇವಲ ನಮ್ಮ ಪ್ರೇರಣೆ ಅಥವಾ ತಂತ್ರಗಳ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ನಮ್ಮ ಉಪಪ್ರಜ್ಞೆ (subconscious) ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತ ನಡವಳಿಕೆಗಳ ಮೇಲೆ ನಿರ್ಧರಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿ ಅಥವಾ ವ್ಯಾಯಾಮದಂತಹ "ಮ್ಯಾಕ್ರೋ ಅಭ್ಯಾಸಗಳು" ನಾವು ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುವಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿದ್ದರೂ, "ಮೈಕ್ರೋ ಅಭ್ಯಾಸಗಳು" ಮಿಲಿಸೆಕೆಂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವ ಸಣ್ಣ, ಉಪಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಮಾದರಿಗಳಾಗಿವೆ.

ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ, ಮುಂದೂಡುವಿಕೆಯನ್ನು (procrastination) ಜಯಿಸಲು, ಓದುವ ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಲು ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನದ ಸಮಯವನ್ನು ಗರಿಷ್ಠಗೊಳಿಸಲು ಈ ಮೈಕ್ರೋ ಅಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಕರಗತ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಂಬಲಾಗದಷ್ಟು ಉಪಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ. ಯಂಗ್ ಈ ಸಣ್ಣ ಅಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಮೂರು ಮುಖ್ಯ ವಿಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿದ್ದಾರೆ:

• ಶಾರೀರಿಕ (Physiological): ನಿಮ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ನೀವು ಹೇಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಬಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚಲಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಆಳವಿಲ್ಲದ ಉಸಿರಾಟವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಲ್ಲದ ಮತ್ತು ಆಲಸ್ಯದಿಂದ ಇರುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದ ಭಂಗಿಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಚಲಿಸುವುದು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೇರಣೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ.
• ಮಾನಸಿಕ (Mental): ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತ ಆಲೋಚನಾ ಮಾದರಿಗಳು ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗಿನ ಮಾತು (self-talk). ನೀವು ಉತ್ಪಾದಕವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದಾಗ, ನೀವು ಉಪಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಂದ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದರ ಮೇಲೆ, ಅಸಮರ್ಪಕತೆಯ ಭಾವನೆಯ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆ ಮಾಡುವುದರ ಮೇಲೆ ಗಮನಹರಿಸಬಹುದು. ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಮಾನಸಿಕ ಸೂಕ್ಷ್ಮ-ಅಭ್ಯಾಸಗಳು ಉತ್ಸಾಹಭರಿತ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯದ ಮೇಲಿನ ನಿಮ್ಮ ಬದ್ಧತೆಯ ಮೇಲೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗಮನಹರಿಸುತ್ತವೆ.
• ಕಾರ್ಯವಿಧಾನ (Procedural): ನಿಮ್ಮ ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿನ ಸಣ್ಣ ಹಂತಗಳು ಅಥವಾ ವಿಳಂಬಗಳು. ಕೆಲಸವನ್ನು ಮುಂದೂಡುವಾಗ, ನೀವು ಸಮಯವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಬಹುದು, ಕಾರ್ಯಗಳ ನಡುವೆ ವಿಳಂಬ ಮಾಡಬಹುದು ಅಥವಾ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಯೋಜನೆಯ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರಬಹುದು. ನೀವು ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುವ ಮೊದಲು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಗುರಿಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಪ್ರೇರಣೆಯ ಆಡಿಯೋಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ-ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿದೆ.

ಈ ಅಭ್ಯಾಸಗಳು ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ ಸಂಭವಿಸುವುದರಿಂದ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಭ್ಯಾಸದಂತೆಯೇ ನೀವು ಅವುಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಯಂಗ್ ಮೂರು ಹಂತದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು (three-step process) ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ:

1. ನಿಮ್ಮ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಸೂಕ್ಷ್ಮ-ಅಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ (Identify Your Negative Micro-Habits): ನೀವು ಕೆಲಸವನ್ನು ಮುಂದೂಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಓದುತ್ತಿರುವಾಗ ಅಥವಾ ಗಮನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಾಗ ನೀವು ಏನು ಮಾಡುತ್ತೀರಿ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿ. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೀವು ಮಾಡುವ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ದೈಹಿಕ, ಮಾನಸಿಕ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯವಿಧಾನದ ಅಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಬರೆಯಿರಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಗಮನವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಕಾರಣವಾಗುವ ಕೆಲವು ಪ್ರಮುಖ "ಪ್ರಚೋದಕಗಳಿಗೆ" (triggers) ಕಿರಿದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.
2. ನಿಮ್ಮ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಸೂಕ್ಷ್ಮ-ಅಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ (Identify Your Positive Micro-Habits): ಮುಂದೆ, ನೀವು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದ ಅಥವಾ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಅನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ಸಮಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿ. ಆ ಯಶಸ್ವಿ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ನೀವು ಬಳಸಿದ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ದೇಹಭಾಷೆ, ಆಲೋಚನೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಬರೆಯಿರಿ ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪಟ್ಟಿಯಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.
3. ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ಬದಲಾಯಿಸಿ (Condition and Replace - The 30-Day Trial): ನಿಮ್ಮ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಅಭ್ಯಾಸಗಳ ಸಣ್ಣ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿಡಿ ಮತ್ತು 30-ದಿನಗಳ ಪ್ರಯೋಗವನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ. ಮೈಕ್ರೋ-ಅಭ್ಯಾಸಗಳು ತುಂಬಾ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಮೊದಲಿಗೆ ನೀವು ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಅಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ನೀವು ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀವು ಗಮನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ತಕ್ಷಣವೇ ಅದನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಅಭ್ಯಾಸಗಳಿಂದ ಬದಲಾಯಿಸುವುದು ನಿಮ್ಮ ಗುರಿಯಾಗಿದೆ.

ಈ ಸಣ್ಣ ವಿವರಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸುವ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಪ್ರಚೋದಕಗಳನ್ನು ಸಕಾರಾತ್ಮಕವಾದವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿಯೇ ಬದಲಾಯಿಸುವ ಮೂಲಕ, ನೀವು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಈ ಹೆಚ್ಚು ಉತ್ಪಾದಕ ಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತಗೊಳಿಸಲು ನಿಮ್ಮ ಮೆದುಳಿಗೆ ತರಬೇತಿ ನೀಡಬಹುದು.

ಮೂಲ: Scott H. Young